Люблю твае, Нарач, затокi i тонi,
як вецер густыя туманы развесiць,
цi пена срабрыста на хвалях зазвонiць,
цалуючы зоры, калышучы месяц.
Люблю, калі ў сонцы гарыш пазалотай,
раскінуўшы сінія хваляў палотны,
ці шэрымі днямі сумуеш маркотна
з рыбацкімі песнямі, з шумным чаротам.
Люблю твае буры, твае навальніцы, –
ў іх чую, як песні, жыццё маладое…
І хочацца блізка грудзьмі прытуліцца
да чорных ад гневу магутных прыбояў.
Максім Танк
Комментарии
14 недель 1 день назад
19 недель 3 дня назад
36 недель 3 дня назад
1 год 25 недель назад
1 год 25 недель назад
1 год 30 недель назад
2 года 13 недель назад
2 года 13 недель назад
2 года 16 недель назад